نیایش­ های پیامبر صلی اللّه علیه و آله وسلم

گزینش و ویرایش: محمود مهدوی دامغانی

ترجمه: کمال ­الدین غراب

انتشارات جهاد دانشگاهی مشهد

248 صفحه.

 

این کتاب دربردارنده ­ی 161 نیایشِ کوتاه و بلند از پیامبر(ص) است و نیایش ­های آن توسط دکتر محمود مهدوی دامغانی که از منظر تاریخی و شناخت منابع قابل ­وثوق، مطالعات گسترده­ای دارند- ، از میان قدیمی ­ترین، شناخته ­شده ­ترین و معتبرترین منابع شیعه و اهل سنت انتخاب شده ­اند.

 

نیایش سلاح مؤمن،استوانه­ ی دین و نور آسمان­ ها و زمین است.  پیامبر(ص)

 

* بر آزار همتباران

از نیایش ­های پیامبر(ص) در مکه، هنگامی­که او را می ­آزردند

اللَّهُمَّ اهدِ قَومِی فَإِنَّهُم لَا یَعلَمُون.           

خداوندا!

این همتباران مرا

راه بنما

که آنان بر راستی

ناآگاه هستند.

 

* از بیم خویشتن

اللَّهُمَّ إِنِّی أِعُوذُ بِکَ مِن شَرِّ مَا أَخفَیتُ فِی نَفسِی وَ أَعلَنتُ بِاللَّیلِ وَ النَّهَارِ.

بار خدایا!                                                     

به پناه تو می ­روم

از گزند آنچه در خویشتنِ خود، پنهان می ­دارم

و در پرده­ ی شب

یا روشنایی روز آن را

آشکار می ­سازم.

 

توفیق جانان

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسأَلُکَ التَّوفِیقَ لِمَحَابِّکَ مِنَ الأعمَالِ، وَ صِدقَ التَّوَکُّلِ عَلَیکَ، و حُسنَ الظَّنِّ بِکَ.

خداوندا!                                                           

از تو توفیق پرداختن به کارهایی را می­ خواهم   

که تو دوست می­ داری

چنان­ که

راستی در گفتار، و گمان نیک را به تو.

 

دوستِ برتر

اللَّهُمَّ اغفِر لِی، وَ ارحَمنِی، وَ أَلحِقنِی بِالرَّفِیقِ الأَعلَی.

بارخدایا!                                 

از من درگذر

با من مهر بورز

 و مرا به آن دوستِ برتر برسان.

 

آموزش و بهره

اللَّهُمَّ انفَعنِی بِمَا عَلَّمتَنِی وَ عَلَّمنِی مَا یَنفَعُنِی، وَ زِدنِی عِلمًا.

بار خدایا!                                       

مرا به آنچه آموخته ­ای، بهره­مند گردان

و آنچه مرا بهره ­مند گردانَد

به من بیاموز.

همواره بر دانشم بیفزا.

 

* راستی و ناراستی

اللَّهُمَّ أَرِنَا الحَقَّ حَقًّا وَ ارزُقنَا اجتِبَائَهُ، وّ أَرِنَا البَاطِلَ بَاطِلًا وَ ارزُقنَا اجتِنَابَهُ.

خداوندا!                                          

راستی را بر ما راست بنما

و برگزیدن آن را روزیِ ما کن

و یاوه را بر ما یاوه بنما

و دوری جستن از آن را روزیِ ما ساز.

 

مرگ بد

اللَّهُمَّ إِنِّی أِعُوذُ بِکَ مِنَ التَّرَدِّی وَ أِعُوذُ بِکَ مِنَ الغَمِّ وَ الغَرَقِ وَ الهَدمِ، وَ أِعُوذُ بِکَ مِن أَن أَمُوتَ فِی سَبِیلِکَ مُدبِرًا، و َ أَعُوذُ بِکَ مِن أمُوتَ لِطَلَبِ الدُّنیَا.                   

بارخدایا!

پناه به تو می ­برم از نگونساری

پناه به تو می ­برم از اندوه

غرق شدن و ویرانی

و نیز آنکه بمیرم، پشت کرده به راه تو

و آنکه بمیرم، در طلبِ این جهانی.

 

تو بر سر هر راه ایستاده ­ای

یَا مَوضِعَ کُلِّ شَکوَی، وَ یَا شَاهِدَ کُلِّ نَجوَی، بِکُلِّ سَبِیلٍ أَنتَ مُقِیمٌ، تَرَی وَ لَا تُرَی، وَ أَنتَ بِالمَنظَرِ الأَعلَی.                                                                                                      

ای شِکوه ­گاه هر شِکوه                                                                       

ای گواه هر نجوا

تو بر سر هر راهی، ایستاده ­ای

می­ بینی و دیده نمی ­شوی

تو بر بلندترین نظرگاهی.

 

ستارگان فسرده می ­شوند، اما تو

از نیایش ­های پیامبر(ص) در جنگ حنین

رَبِّ کُنتَ وَ تَکُونُ حَیًّا لَا تَمُوتُ، تَنَامُ العُیُونُ وَ تَنکَدِرُ النُّجُومُ وَ أَنتَ حَیٌّ قَیٌّومٌ لَا تَأخُذُکَ سِنَۀٌ وَ لَا نَومٌ.                                                                                                  

پروردگارا!                                                                                      

تو آن زنده ­ای بوده ­ای و هستی که هرگز نمی ­میرد

چشم ­ها می ­خوابند

ستارگان فسرده می ­شوند

اما تو، زنده­ ی پاینده ­ای هستی

که نه چُرتی و نه خوابی فرایت نمی ­گیرد.

 

* شرمگین و دوستدار

اللَّهُمَّ املَأ وُجُوهَنَا مِنکَ حَیَاءً و َ قُلُوبَنَا بِکَ فَرِحًا و َ أَسکِن فِی نُفُوسِنَا مِن عَظَمَتِکَ، وَ ذَلِّل جَوَارِحَنَا لِخِدمَتِکَ، وَ اجعَلکَ اللَّهُمَّ أَحَبَّ اِلَینَا مِمَّن سِوَاکَ وَ اجعَلنَا أَخشَی لَکَ مِمَّن سِوَاکَ.                                                                                        

بار خدایا!

رخسارهای ما را از خودت، پر از شرم کن

و دل ­های ما را به خودت، پر از شادی

در جان ­های ما بهره ­ای از بزرگی ­ات، جای ده

و اندام ­های ما را برای خدمت خود، رام نما

بار خدایا!

خود را محبوب­ ترین کس از غیر خود، در نزد ما گردان

و ما را ترسان ­ترین کس در نزد خود، از غیر خود نما.

 

از جان ­های ما

اللَّهُمَّ إِنَّکَ سَأَلتَنَا مِن أَنفُسِنَا مَا لَا نَملِکُهُ اِلَّا بِکَ، اللَّهُمَّ فَأَعطِنَا مِنهَا مَا یُرضِیکَ عَنَّا.

بار خدایا!                                                          

تو از جان ­های ما چیزی می ­خواهی

که جز به یاری تو، ما را بر آن دستی نباشد.

پس، بارخدایا!

بهره ­ای از آن سلطه بر خویشتن به ما ببخش

که تو را از ما خشنود گرداند.

 

روشنی چشم من

اللَّهُمَّ اجعَل حُبَّکَ أَحَبَّ الأَشیَاءِ اِلَیَّ، وَ اجعَل خَشیَتَکَ أَخوَفَ الأشیَاءِ عِندِی، وَ اقطَع عَنِّی حَاجَاتِ الدُّنیَا بّالشَّوقِ اِلَی لِقَادِکَ، وَ اِذَا أَقرَرتَ أعیُنَ أَهلِ الدُّنیَا مِن دُنیَاهُم فَأَقرِر عَینِی مِن عِبَادَتِکَ.                                                                                                   

خداوندا!

دوست­ داشتنی ­ترین چیز را در نزد من، محبت خود گردان

و ترسناک ­ترین چیز را در نزد من، بیم از خودت.

نیازهای دنیوی را به شوق دیدارت، از من فرو بریز

و آنجا که چشم دنیاگرایان را به بهره ­های دنیوی، روشن می­ کنی،

چشم مرا به پرستش خود روشن کن.

 

او مرا بس باشد

نیایشی از پیامبر(ص) در جنگ احزاب

اللَّهُمَّ احرُسنِی بِعَینِکَ الَّتِی لَا تَنَامُ، وَ اکنُفنِی بِرُکنِکَ الَّذِی لَا یُضَامُ، وَ اغفِرلِی بِقُدرَتِکَ عَلَیَّ، رَبِّ لَا أَهلِکُ وَ أَنتَ الرَّجَاءُ. اللَّهُمَّ أَنتَ أَعَزُّ وَ أَکبَرُ مِمَّا أَخَافُ وَ أَحذَرُ، ِباللَّهِ أَستَفتِحُ وَ بِاللَّهِ أَستَنجِحُ، یَا کَافِیَ اِبرَاهِیمَ نُمرُودَ و َ مُوسَی فِرعَونَ اکفِنِی مِمَّا أَنَا فِیهِ؛ اللَّهُ رَبِّی لَا أُشرِکُ بِهِ شَیئًا، حَسبِیَ الرَّبُ مِنَ المَربُوبِینَ، حَسبِیَ الخَالِقُ مِنَ المَخلُوقِینَ، حَسبِیَ المَانِعُ مِنَ المَمنُوعِینَ، حَسبِیَ مَن لَم یَزل حَسبِی مُذ قَطُّ، حَسبِیَ اللهُ لَا اِلَهَ اِلَّا هُوَ عَلَیهِ تَوَکَّلتُ و َ هُوَ رَبُّ العَرشِ العَظِیمِ.                                                                                         

خداوندا!                                                                                                 

با نگاهت، که خواب ندارد، نگاهبانی ­ام کن

و در پناه استوار خود، که سستی نپذیرد، بگیرم

از من درگذر، ای پروردگار من

تباه نگردم آنجا که تو امیدم باشی

تو گرانمایه ­تر و بزرگتر از آنی که با تو

از چیزی بترسم و پرهیز کنم

به خداوندی تو پیروزی می ­جویم و به خداوندی تو رهایی می ­طلبم

ای که ابراهیم را در برابر نمرود، بس بوده ­ای

ای که موسی را در برابر فرعون، بس بوده ­ای

مرا نیز در برابر آنچه در آنم، بس باش.

پروردگار من، خداوند است

و من هیچ چیزی را با او انباز نگیرم.

پروردگار من مرا در برابر پروردگان، بس باشد

آفریدگار من مرا در برابر آفریدگان، بس باشد

بازدارنده­ ی من مرا در برابر بازداشتگان، بس باشد

آن­که پیوسته مرا بس بوده، بس باشد. برای همیشه

آن خدایی که جز او خدایی نیست، مرا بس باشد

بر او پشت، گرم دارم

که او پروردگار عرش بزرگ است.

 

 

منبع : گزیده کتاب |نیایش های پیامبر (ص)
برچسب ها : اللَّهُمَّ ,بِکَ ,برابر ,مِنَ ,أَنتَ ,پیامبر ,أِعُوذُ بِکَ ,اللَّهُمَّ إِنِّی ,مِمَّن سِوَاکَ ,آنکه بمیرم، ,بِکَ مِنَ ,اللَّهُمَّ إِنِّی أِعُو